Ankara’dan İzmir’e; deplasman, tribün dili ve erişilebilir maç günü üzerine şehir ve taraftar kültürü dosyaları.
Ankara’nın iki futbol hafızası: işlikten ve okuldan tribüne
Ankaragücü ile Gençlerbirliği’nin kuruluş yolları, Ankara’nın futbolunu iki ayrı kapıdan okumayı sağlıyor. Bu kökenler bugünkü taraftarları tek bir kimliğe sığdırmaya yeter mi?
Eskişehirspor: bir şehrin tribüne yazdığı kimlik
1965’teki birleşmeden Bando Es-Es’in sesine: Eskişehirspor’un hikâyesi, şehir ile takım arasındaki ilişkinin nasıl kurulup taşındığını düşünmek için bir başlangıç.
Bir stadın hafızası: İnönü’den Dolmabahçe’ye
Bir stadın açılış tarihiyle ilk maçı aynı gün olmayabilir. İnönü’nün kayıtlarından başlayıp futbol mekânlarının şehir hafızasında nasıl yaşadığını ele alıyoruz.
Deplasman kültürü: bir maça giden yol neden hikâyenin parçasıdır?
Deplasman yalnız rakip sahada geçirilen doksan dakika değil. Yol, bekleyiş ve karşılanma biçimi de taraftarın futbol deneyimini kuruyor.
Tribünün dili: atkı, pankart ve ortak hafıza
Bir atkıyı yıllarca saklatan şey yalnız renkleri değil. Tribün eşyaları üzerinden aidiyeti, ortak emeği ve futbol hafızasını okuyoruz.
Tribün herkesin mi? Erişilebilir bir maç gününü düşünmek
Maça katılabilmek koltuk bulmakla bitmiyor. Ulaşımdan bilgiye, görüş açısından sesli anlatıma kadar maç gününün tamamına tribün kültürü açısından bakıyoruz.
Göztepe–Karşıyaka: İzmir derbisinin şehirle bağı
İzmir derbisini hazır kalıplara ve doğrulanmamış rekorlara sığdırmadan, iki kulübün kuruluş çevresi ve şehrin çok katmanlı futbol hafızası üzerinden okuyoruz.
Samsunspor’da 20 Ocak: bir şehrin kayıplarını hatırlama biçimi
20 Ocak 1989, Samsunspor’un takviminde bir deplasman gününden çok daha fazlasını ifade ediyor. Kulüp kayıtları üzerinden kayıpları ve anmanın şehir hafızasındaki yerini ele…